Anne - CumaMektubu

Foto Galeri

DUA (2)

İSTANBUL (42)

Anket

Sitemizde eksik gördüğünüz öğeler nelerdir?

	Az güncelleniyor.
	İçeriği kısıtlı.
	Görsel öğeler az.
	Maille bilgilendirme eksik.
	Üye paneli kısıtlı.
	Mp3 yayını yapılmalı.
	Galeri olmalı.
	İndir bölümü olmalı.

Anne

Esirler arasında bir kadın... Belli ki yorgun, ümitsiz...
Kolay mı? Savaştan çıkmışlar. Vatanlarını, mallarını mülklerini, özgürlüklerini kaybetmişler. Yazık ki kabilesi alemlere rahmet Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz ile savaşmış.
Harp sona ermiş; kadının kabilesi mağlup olmuş. Kalanlar esir alınmış.
Sahabe-i Kiram r.a., ele geçirmiş oldukları esirleri savaştan sonra bir yerde toplamışlar. Rasul-i Ekrem s.a.v. de orada, esirlere bakıyor...
Kalabalığın arasında kadın telaşlı, öteye beriye bakıp bir şey arıyor. Biraz sonra bir çocuk gözüne ilişiyor. Birden çevikleşip çocuğa koşuyor, kucaklayıp şefkatle bağrına basıyor. Bir tarafa çekilip emzirmeye başlıyor. Belli ki kargaşada çocuğunu kaybetmiş. Bulduğunda dünyalar onun oluyor; esirliğin üzüntü ve sıkıntılarına aldırmadan...
Kimin merhameti?
Varlığı alemlere yüce bir merhamet ve şefkatin eseri olan Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz bu manzarayı seyreden sahabilerine soruyor:
- Ne dersiniz, bu kadın yavrusunu ateşe atar mı?
Sahabe-i Kiram r.a.:
- Hayır, atmaz! diyorlar.
Bunun üzerine Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz şöyle buyuruyor:
- “Şüphe yok ki Allah Tealâ’nın kullarına merhameti, şu kadının çocuğuna olan merhametinden daha fazladır.” (Buharî, Edeb 18)