Ebû Hureyre (radıyallahu anh) yanında bulunanlara: “Hiç namaz kılmadığı halde cennete giren kimseyi bana söyleyin.” demişti. Halk bilemeyince kendisine: “Sen söyle, kimmiş o bakalım?” demişti. O da: “Abdüleşheloğullarından Usayrım diye anılan Amr b Sabit b. Vakş.” karşılığını vermişti.

Hadisin râvilerinden Husayn diyor ki: Ben Mahmûd b. Esed’e: “Usayrım’ın durumu ne imiş? Ne yapmış?” diye sordum. Şöyle anlattı. “Usayrım, kavminin İslâma girmesine hep engel oluyordu. Uhud Savaşı yaşandığı gün, gerçeği anladı ve Müslüman oldu. Sonra kılıcını aldı, yürüdü. Savaş alanına girip savaştı. Aldığı yaralarla hareket edemez hâle geldi. O sırada, Abdüleşheloğullarından bazıları savaş meydanında kendi cenazelerini arıyordu. Derken Usayrım’a rastladılar. “Vallahi bu, Usayrım!” Burada ne arıyor, biz ondan ayrılırken Müslümanlık davasına karşı idi.” dediler. Yanına yaklaşarak, “Ey Amr, niçin geldin? Kavmine acıdığın için mi yoksa İslâma girmek için geldim. Allah’a ve Peygamberine iman ettim, Müslüman oldum. Sonra kılıcımı aldım. Resûlullah ile birlikte yürüdüm, şu yaraları alıncaya kadar savaştım.” dedi. Çok sürmedi, onların elleri arasında ruhunu teslim etti. Durumu Allah Resûlüne bildirdiklerinde, “O Cennet ehlindendir.” Buyurdu.”

Hayatu’s Sahabe